De vis krijgt kleur

04.04.2018

De vis is bijna helemaal opgebouwd (zie ‘De vis krijgt vorm‘) door Rots Maatwerk. De volgende stap is de afwerking, waarbij ook de gekleurde huid aangebracht wordt. Ron Holthuysen is overgekomen uit Amerika om in Tilburg bij deze fase van de totstandkoming aanwezig te zijn.

Op 21 maart komt ook het bouwteam van 11fountains en gemeente Súdwest-Fryslân kijken, vergezeld door Klaas Zwaan, de voorzitter van fonteincommissie Stavoren. De decorateur is een proefstuk aan het maken.

 

Het ontwerp van de vis blijkt geïnspireerd op de ‘lingcod‘ (Ophiodon elongatus); een bijzondere vis die leeft in het noordoosten van de Grote Oceaan, oftewel de westkust van de VS.

En dan: naar de vis.

 

Wat gaat er vervolgens nog gebeuren? We krijgen uitleg van de makers:

4 april 2018:
Decorateur Dré Smulders heeft de eerste schubben af. Ook het oog begint op een echt oog te lijken.

De zee geeft, de zee neemt. Stavoren, ooit een rijke Hanzestad, kan erover meepraten. Overstromingen, zeehandelsoorlogen, een haven die verzandde: meermalen verviel de stad tot armoede. Maar telkens richtte ze zich op en brachten zeevaart en visserij nieuwe welvaart. Volksverhalen als ‘de Vrouwe van Stavoren’ vertellen van dat wisselvallige lot. ‘De Vis voor Stavoren’ voegt daar een nieuw verhaal aan toe, met een knipoog naar een symbolische prent van Pieter Bruegel de Oude: ‘Hoe grote vissen kleintjes eten!’ We zien hoe de enorme open muil van een machtige vis ons langs de watersproeiende lippen naar binnen lokt. Wie ontsnapt in Stavoren de dans?