Speech Jennifer Allora

18.05.2018

Speech uitgesproken tijdens de opening van 11fountains op 18 mei 2018.

HARLINGEN – JENNIFER ALLORA

Ik ben erg verheugd om hier te zijn namens mezelf en mijn partner, Guillermo Calzadilla, om de realisatie van de fontein te zien voor de stad Harlingen als onderdeel van het 11Fountains Project.

Guillermo en ik hebben 2 jaar geleden in de zomer Harlingen bezocht en we hebben daar heel wat geleerd.  We hoorden een verhaal over de kustwacht die een potvis probeerde te redden die was gestrand in het water bij Harlingen.  Dit verhaal raakte ons om verschillende redenen.  We hadden vlak daarvoor gehoord dat de walvisvaart vroeger een belangrijke activiteit was en dat de walvis een grote rol speelde in de verbeelding van de stad en het land.
We besloten dat ons fontein-project een verwijzing zou worden naar deze speciale relatie.  Eens was de walvis een handelsvoorwerp en voor romantici was het een symbool voor de sublieme krachten van de zee. Tegenwoordig zijn ze het slachtoffer van het dwaze verlangen van de mens om controle te hebben over alle levensvormen.  De jagers van toen zijn de redders van nu van deze grootse dieren. Wetenschappers denken dat het cognitieve vermogen van walvissen groter is dan dat van de mens.

Door rampzalige gebeurtenissen als gevolg van de klimaatverandering, welke door de mens wordt veroorzaakt, is het belangrijker dan ooit om culturele vorm te geven aan deze zaken en om positieve veranderingen te inspireren. Nu we de geweldige bevolking van Harlingen hebben ontmoet, kunnen we ons voorstellen dat de huidige en toekomstige generaties van deze sterke en trotse stad hun rol als leiders en ambassadeurs van dit belangrijke project zullen voortzetten. We hopen dat deze fontein een bron van inspiratie mag zijn van deze andere denkwijze.

Dit ambitieuze project, met talrijke technische uitdagingen, kon niet gerealiseerd worden zonder de buitengewone inspanningen van veel getalenteerde mensen die zichzelf volledig hebben ingezet om dit idee tot werkelijkheid te brengen.  Het zijn er te veel om op te noemen, maar ik wil van deze gelegenheid gebruikmaken om u allemaal te bedanken voor uw geweldige werk.

Ooit stond Harlingen in het teken van de walvisvangst. Tegenwoordig streven wij er niet meer naar om deze grote en grootse dieren te doden, maar juist om ze van de dood te redden. Vooral nu ze om onduidelijke redenen steeds vaker in ondiepe wateren stranden. De fontein van Harlingen is een levensechte potvis. Hij ligt als verdwaald bij de Zuiderpier, maar af en toe verraadt zijn krachtige waterstraal dat hij wel degelijk in leven is. Zo getuigt ‘De Walvis’ van de enorme invloed die de mens heeft op alles wat leeft in de zee.